ห้ามเอมนาสตี้ขึ้นเวที ล่มเวทีกลางคัน อ้างไม่มีใบอนุญาตทำงานในไทย

165

วันที่ 2 ตุลาคม 2016

“บังคับให้มันพูดให้ได้ภายในพรุ่งนี้: การทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้ายในประเทศไทย ซึ่งทางแอมแนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล อ้างว่าต้องการเผยแพร่ข้อมูลจากรายงาน บังคับให้มันพูดให้ได้ภายในพรุ่งนี้ เกิดจากการเก็บข้อมูล 74 กรณี การกระทำความรุนแรง และทรมานที่โหดร้าย ของเจ้าหน้าตำรวจ และทหาร ทั้งการทุบตี การใช้ถุงพลาสติกรัด ใช้มือหรือเชือกบีบคอ และการกระทำให้อับอายในรูปแบบต่างๆ ซึ่งถือเป็นการละเมิดต่อสิทธิมนุษยชน รวมทั้งในรายงานยังระบุอีกว่า พบปัญหาเหล่านี้เพิ่มขึ้นหลังการรัฐประหาร

การจัดงาน “บังคับให้มันพูดให้ได้ภายในพรุ่งนี้ : การทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้ายในประเทศไทย เมื่อ 28 ก.ย.59 ต้องล่มกลางคัน เนื่องจากหนึ่งในผู้ร่วมบรรยาย คือนาย ราเฟนดิ จามิน ผู้อำนวยการสำนักงานภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และแปซิฟิก แอทเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ไม่มีใบอนุญาตทำงานในไทย โดยกระทรวงแรงงาน ระบุว่าตัวแทนจากแอมเนสตี้อินเตอร์เนชั่นแนลไม่มีใบอนุญาตทำงานในประเทศไทย หากขึ้นพูดบนเวทีอาจถูกจับตามกฎหมายได้ แต่ไม่ได้ยุติงานแต่อย่างใด หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ได้แถลงยุติการจัดงานดังกล่าว

องค์กรแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล เป็นใคร? มาจากไหน

องค์กรแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล หรือ องค์การนิรโทษกรรมสากล เป็นองค์การพัฒนาเอกชนที่มีจุดประสงค์ “ในการค้นคว้าและดำเนินการป้องกันและยุติการทำร้ายสิทธิมนุษยชน และเพื่อแสวงหาความยุติธรรมสำหรับผู้ที่ถูกละเมิดสิทธิ” ซึ่งก่อตั้งขึ้นกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่อปี ค.ศ. 1961

องค์กรแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล มุ่งแต่เปิดเผยรายงาน “บังคับให้มันพูดให้ได้ภายในพรุ่งนี้” ว่าด้วยการทรมานผู้ต้องหาในประเทศไทย 74 กรณี ในช่วงปี 57-58 ที่ได้จากการวบรวมเอกสารของศาล ประวัติการรักษาพยาบาล และบทสัมภาษณ์ของเหยื่อ

ซึ่งก่อนหน้านี้การนำเสนอข้อมูลอันเป็นเท็จขององค์กรภาคประชาสังคมบางกลุ่มในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ได้มีการกล่าวเกินจริงและหน่วยงานความมั่นคงได้มีการฟ้องร้องดำเนินคดีกันอยู่ในชั้นศาล

ปัญหาการกระทำความรุนแรงในประเทศไทย โดยเฉพาะในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ไม่อยากให้องค์กรภาคประชาสังคม หรือองค์กรแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล มองแค่ด้านเดียว ที่มุ่งศึกษาจากข้อมูลจากการวบรวมเอกสารของศาล ประวัติการรักษาพยาบาล และบทสัมภาษณ์ของเหยื่อ เพราะข้อมูลหรือข้อเท็จจริงมีความคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง ที่สำคัญผู้ต้องหา หรือผู้ต้องสงสัยที่มีการควบคุมตัวโดยเจ้าหน้าที่ของรัฐคือผู้ที่กระทำความโหดร้าย และมีความโหดเหี้ยมต่อประชาชนผู้บริสุทธิ์ เมื่อมีการมุ่งเป้าไปทำการศึกษาคนกลุ่มนี้เสมือนหนึ่งช่วยกันปกป้องโจรชั่วให้พ้นผิด พ้นมลทิน…

ความผิดพลาดในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่รัฐย่อมมีบ้าง แต่เป็นประเด็นในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตเกินจริงที่ได้มีการนำข้อมูลมาเปิดเผยขององค์กรบางองค์กร ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เนื่องในปัจจุบันกระบวนการซักถาม กระบวนการควบคุมตัวผู้ต้องหา ผู้ต้องสงสัยได้กระทำอย่างเปิดเผย หน่วยงานและองค์กรรวมไปถึงญาติและครอบครัวสามารถตรวจสอบได้

องค์กรภาคประชาสังคมที่เคลื่อนไหวในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ หรือแม้กระทั่งองค์กรแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล เคยกล่าวถึงหรือปกป้องเหยื่อประชาชนผู้บริสุทธิ์หรือเจ้าหน้าที่รัฐที่ถูกกระทำจากกลุ่มขบวนการอย่างโหดเหี้ยมทารุณ และป่าเถื่อนสักครั้งมั๊ย?..ไม่เคยมี แม้กระทั้งการออกมาประณามกลุ่มคนอำมหิตสุดโต่งกลุ่มนี้การกระทำการละเมิดสิทธิมนุษยชนโดยกลุ่มขบวนการ

การกระทำการละเมิดสิทธิมนุษยชนโดยกลุ่มขบวนการที่ผ่านมามีหลายเหตุการณ์ แต่เหตุการณ์ที่นำมาซึ่งความโศกเศร้าสะเทือนใจต่อประชาชนคนไทยทั้งประเทศ คือเหตุการณ์กลุ่มขบวนการโจรใต้ได้สังหาร 2 นาวิโยธิน เสียชีวิตอย่างเหี้ยมโหด เมื่อวันที่ 21 ก.ย.48 ในพื้นที่บ้านตันหยงลิมอ ต.ตันหยงลิมอ อ.ระแงะ จ.นราธิวาส หรือแม้กระทั่งเหตุการณ์กลุ่ม ผกร.ทำร้าย ครูจูหลิง ปงกำมูล ครูโรงเรียนบ้านกุจิงลือปะ ม.4 ต.เฉลิม อ.ระแงะ จ.นราธิวาส เสียชีวิตอย่างทรมานเมื่อ 8 ม.ค.49

อยากถามไปยังองค์กรแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล และบรรดาองค์กรภาคประชาสังคม ซึ่งเป็นมือเป็นเท้าขององค์กรระหว่างประเทศ มีจิตสำนึกที่ดี เป็นปากเป็นเสียงทำงานเพื่อสังคมจริงหรือ? หรือการเคลื่อนไหวเป็นได้เพียงแค่อาชีพๆ หนึ่งที่สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำ เคลื่อนไหวแล้วรวยเพื่อดูดแหล่งเงินทุนจากต่างประเทศ สร้างจุดขายให้กับองค์กรตัวเองเข้าไว้นำข้อมูลของประเทศบ้านเกิดเมืองนอนไปขายเพื่อแลกตำแหน่งใหญ่โต เพื่อเป็นผู้อำนวยการองค์กรบางองค์กรในประเทศไทย โดยไร้ซึ่งจิตสำนึก..น่าเศร้าใจและเจ็บใจแทนคนไทยทั้งประเทศที่ยังมีคนคิดขายชาติ ขายแผ่นดิน นำข้อมูลมั่วๆ ไปขายให้กับฝรั่งตาน้ำข้าว..คนเยี่ยงนี้สมควรอาศัยอยู่ในผืนแผ่นดินไทยอยู่อีกหรือ?..ช่างไร้ยางอาย