ใครคือรัฐมนตรีช่วยคนนั้น รับเงินสินบนจากโรลส์-รอยซ์

158

ใครคือ ‘รัฐมนตรีช่วย’ คนนั้น?

***************************
เปลว สีเงิน เขียนในคอลัมคัมน์ คนปลายซอย ในหนังสือพิพม์ไทยโพสต์ ระบุว่า

“สำนักข่าวอิศรา” เขาทำหน้าที่สื่อ “สืบเสาะข้อมูล” ได้เก่งนะ!

แต่ใครเก่งกว่าใคร …….?

ระหว่างสำนักข่าวอิศรากับคณะทำงานที่ ป.ป.ช.ตั้ง (๒๔ ม.ค.๖๐) ไปสืบเสาะข้อมูล “สินบนโรลส์-รอยซ์”

เดี๋ยวก็รู้!

หัวข้อที่ ป.ป.ช.มอบให้คณะทำงานไปสืบเสาะ ก็คือ

“กรณีบริษัทโรลส์รอยซ์จ่ายสินบนให้อดีตผู้บริหารและพนักงานบริษัทการบินไทย ในการจัดซื้อเครื่องยนต์เครื่องบินโบอิ้ง 777 รวม ๓ ครั้ง ในช่วงปี พ.ศ.๒๕๓๔-๒๕๔๘ เป็นเงิน ๑,๒๕๓ ล้านบาท

และการจ่ายสินบนของบริษัทโรลส์รอยซ์ เอเนอร์จี ซิสเต็ม ให้ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่บริษัท ปตท.และบริษัท ปตท.สผ.เป็นเงินกว่า ๓๘๕ ล้านบาท”

เห็นหัวข้อปุ๊บ สิ่งแรกที่คิดแว็บ…….

นี่คืออีก ๑ ตัวอย่าง “เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง แต่ต้องเอากระดูกแขวนคอ”

คนที่หวังตำแหน่ง-หวังยศ โดยยอมทำทุกอย่างตามเจ้านาย-นักการเมืองสั่ง จงดูเรื่องจำนำข้าว เรื่องสินบนโรลส์-รอยซ์นี้เป็นมรณานุสติ

ที่การบินไทย “ผู้บริหารและพนักงาน” ซวยก่อน

ที่ ปตท.-ปตท.สผ. “ผู้บริหารและเจ้าหน้าที่” ซวยก่อน

ทั้งที่ทางปฏิบัติเป็นจริง……….

คนระดับนี้ มีอำนาจ “ชี้เป็น-ชี้ตาย” ด้วยวงเงินเฉียดแสนล้านเชียวหรือ?

“ใช่แน่หรือไม่ใช่” ในความเป็น “ตัวการ” ก็ยังไม่มีหลักฐานชี้ชัด

ด้วยตำแหน่งหน้าที่ “รับรู้-ไม่ได้รับรู้” เป็นเรื่องหนึ่ง

แต่ด้วยความรับผิดชอบตามตำแหน่งหน้าที่ ถึงไม่ (ได้) รับ ก็ต้องรับ!

ไม่ใช่รับเงิน รับฎีกาคุกน่ะ!

พูดกันทางกฎหมาย คนนั่งหน้าแป้น คอยเป็นมือ-เป็นตีนให้นักการเมือง เขาให้เซ็นอะไร ก็เซ็นไปทุกอย่างตามสั่ง แลกกับตำแหน่งนั่นน่ะ

คนเซ็น “ซวย” เพราะมีหลักฐาน

คนสั่ง “รวย” เพราะไม่เป็นหลักฐาน!

ทีนี้มาดูต่อ ถ้าตัวงาบ ไม่ใช่แค่ระดับผู้บริหาร-พนักงานในองค์กรรัฐวิสาหกิจ แล้วมีหลักฐานอะไรเป็นตัวบ่งชี้บ้างมั้ยว่า

“มีใคร-นักการเมืองคนไหน-พวกไหน คือแก๊ง ‘ไอ้โม่งแดง’ ที่งาบสินบน โรลส์-รอยซ์?”

ในสินบน ๓ ครั้ง…..

ครั้งที่ ๓ ช่วงปี ๒๕๔๗-๒๕๔๘ ประมาณ ๒๕๔ ล้านบาท ตามเอกสาร ป.ป.ช.อังกฤษ ที่สำนักข่าวอิศราเปิดเผย

เป็นจดหมายภายในโรลส์-รอยซ์ ฉบับลงวันที่ ๑๙ พ.ย.๔๗ บันทึกการประชุมร่วมกันระหว่าง นายหน้า ๓ นายหน้าส่วนภูมิภาค และคนในรัฐบาลไทย

ระบุบรรยากาศการประชุมครั้งนั้น ว่า

“ช่างเป็นการประชุมที่ดีเหลือเกิน การจัดซื้อเครื่องบินรุ่นใหม่ แอร์บัส A 340 และโบอิ้ง 777 กำลังอยู่ในวาระการประชุมของคณะรัฐมนตรีในวันที่ 23 พฤจิกายนนี้ (2547)”

ก็มาดูตามวันที่ระบุ ปรากฏว่า ๒๓ พ.ย.๔๗ เป็นช่วง “รัฐบาลทักษิณ”

วันที่ ๒๓ พ.ย.นั้น นายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รมว.คมนาคม เป็นผู้ลงนาม เสนอเรื่องขออนุมัติจัดซื้อต่อ ครม.

และ ครม.ก็อนุมัติ ด้วยวงเงิน ๙๖,๓๕๕ ล้านบาท

นี่คือฝ่ายการเมือง………

“การเสนอ-การอนุมัติ” ด้วยมติ ครม.หน้าฉากไม่ใช่คำตอบของคำว่า “สินบน” มันคือนโยบายและการบริหารตะหาก

ก็มาดูต่อที่ “ลูกมือการเมือง”…….

ที่การบินไทย ใครคือผู้บริหารและพนักงานการบินไทยช่วงนั้น ซึ่งต้องมีส่วนรู้เห็นในโครงการจัดซื้อตามหน้าที่ ตามนัยที่ ป.ป.ช.ตั้งคณะ-ตั้งประเด็น-ตั้งธง สืบสวน-รวบรวมข้อมูล

ก็ปรากฏว่า ช่วง มิ.ย.๔๕-มี.ค.๔๘………..

นายทนง พิทยะ เป็นประธานบอร์ดการบินไทย

นายกนก อภิรดี เป็นผู้อำนวยการใหญ่การบินไทย

เหล่านี้คือบุคคลที่มีตำแหน่งหน้าที่ ต้องรู้-ต้องเห็น-ต้องเซ็น-ต้องเสนอ-ต้องรับผิดชอบ ในการจัดซื้อเครื่องบินรุ่นใหม่ แอร์บัส A 340 และโบอิ้ง 777 ที่ใช้ “เครื่องยนต์สินบน” โรลส์-รอยซ์!

เอาล่ะ ก็จบไปภาคหนึ่ง ทีนี้มาดูต่อ นอกจากตัวละครในภาคแรกแล้ว ยังมีตัวละคร “แคบและชัด” ลงไปอีกชั้นหนึ่ง ว่านี่แหละ

แก๊ง “โม่งแดง” ตัวจริง ปรากฏร่างหรุบหรู่อยู่ใต้เงาจันทร์ที่สาดแสงโลมหล้า!

ตามหลักฐานที่สำนักข่าวอิศราตีแผ่

๔ ธ.ค.๔๗ ………..

อีเมล์ภายในของโรลส์-รอยซ์อีกฉบับระบุ คำสั่งซื้อ/ออร์เดอร์ของการบินไทย ได้รับการอนุมัติแล้ว Calls between [certain Thai Government ministers and a Thai Airways employee] yada, allpositive. Airline still not heard the good word yet and not clear if POs signed. [Intermediary 3 and the Regional Intermediary] have commitment from [the Thai Government deputy minister whom they had met] that it will be sorted by tomorrow.

“มีสายตรงระหว่าง (รัฐมนตรีท่านหนึ่งในรัฐบาลไทยกับพนักงานการบินไทย) เป็นไปด้วยดี ทางสายการบินยังไม่ได้รับทราบข่าวดีใดๆ และยังไม่มีท่าทีแน่ชัดถึงการเซ็นสัญญา POs (นายหน้า 3 รวมทั้งนายหน้าส่วนภูมิภาค) ได้รับคำมั่นสัญญาจากรัฐมนตรีช่วยว่าการของรัฐบาลไทย ซึ่งพวกเขาได้พบก่อนหน้านี้ ว่าเรื่องราวดังกล่าวจะถูกไล่เลียงความชัดเจนภายในวันรุ่งขึ้น”

ท้ายอีเมล์มีข้อความด้วยว่า………….

“WARNING:-[the Regional Intermediary and Intermediary 3] have dinner with [the Thai Government deputy minister whom they had met] on 18th Dec and hence [the Regional Intermediary] may suddenly decide to support [Intermediary 3]’s request.” […] “we should be firm in my view. Comments?”

“นายหน้าส่วนภูมิภาค กับคนกลาง 3 ได้ร่วมรับประทานอาหารค่ำด้วยกันในวันที่ 18 ธ.ค.กับรัฐมนตรีช่วยว่าการของรัฐบาลไทยคนหนึ่ง ที่เคยพบกันมาก่อน และถ้าเป็นอย่างนั้น นายหน้าส่วนภูมิภาคอาจตัดสินใจกะทันหันเพื่อสนับสนุนคำขอของนายหน้า 3 ก็ได้ ‘[ ]’ พวกเราควรทำตามข้อเสนอ คิดเห็นว่ายังไง?”

นั่นแน่…….

ไอ้โม่งแดง คือ “รัฐมนตรีช่วย” ที่เป็นตัวการ “หางโผล่” แล้วไง!

แล้วมันใคร คือ “รัฐมนตรีช่วย” ที่ร่วมยัดทานอาหารค่ำ เมื่อ ๑๘ ธ.ค.๔๗ เพราะรัฐมนตรีช่วยรัฐบาลทักษิณมีเต็มกระโถน

ใจเย็นๆ “รัฐบาลทักษิณ” ระหว่าง ม.ค.๔๔-ม.ค.๔๘ “คลัง-คมนาคม” ใคร-เป็นใครบ้างล่ะ ก็มาดูกัน

-๑๗ ก.พ.๔๔ ครม.ชุดแรก

“คมนาคม” นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา เป็น รมว. นายประชา มาลีนนท์ และนายพงศกร เลาหวิเชียร เป็น รมช.

“คลัง” นายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ เป็น รมว. นายวราเทพ รัตนากร และร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐ เป็น รมช.

-๓ ต.ค.๔๕

คลัง:นายสมคิด-นายวราเทพ-ร้อยเอก สุชาติ เหมือนเดิม

“คมนาคม” เปลี่ยนยกชุด เป็น……….

นายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รมว.นายพิเชษฐ สถิรชวาล นายนิกร จำนง เป็น รมช.

-๘ ก.พ.๔๖

“คลัง” ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐ เป็น รมว.

นายสมคิด โยกไปเป็น “รองนายกฯ”

นายวราเทพ รัตนากร ยังคงเป็น รมช.

-๘ พ.ย.๔๖

“คลัง” ยังคงเป็น ร้อยเอกสุชาติ รมว. และนายวราเทพ รมช.

“คมนาคม” นายสุริยะ รมว.คงเดิม

“นายวิเชษฐ์ เกษมทองศรี” เข้ามาเป็น รมช.แทนนายพิเชษฐ

-๑๐ มี.ค.๔๗

“คลัง” สมคิด กลับมาเป็น รมว. สุชาติ ไปเป็นรองนายกฯ

วราเทพ รัตนากร ยังอยู่ในตำแหน่ง รมช.เหนียวแน่น

“คมนาคม” นายสุริยะ รมว. และนายวิเชษฐ์ เป็น รมช.ตามเดิม

ครับ…

ทีมรัฐมนตรีคลัง นายสมคิด รมว. นายวราเทพ รมช. และทีมคมนาคม นายสุริยะ รมว. นายวิเชษฐ์ รมช. จนสิ้นเทอมรัฐบาลทักษิณ เมื่อ ๖ ม.ค.๔๘

ก็จะเห็นว่า “รัฐมนตรีช่วยว่าการ” ในกระทรวงหลัก มี ๒ รมช.คือ

“นายวราเทพ รัตนากร” รัฐมนตรีช่วยคลัง

“นายวิเชษฐ์ เกษมทองศรี” รัฐมนตรีช่วยคมนาคม

ทั้ง ๒ คนนี้ ผมไม่ได้บอกว่าเป็น “รัฐมนตรีช่วย” ตามเอกสารโรลส์-รอยซ์ เพียงแต่บอกว่า ……….

เป็นรัฐมนตรีช่วย ในกระทรวงคลัง-คมนาคม และอยู่ในตำแหน่งตามช่วงเวลานั้นเท่านั้น

ส่วน “รัฐมนตรีช่วย” ที่ไปยัดทานอาหารค่ำกันตามเอกสารโรลส์-รอยซ์ คือใคร-คนไหน ไว้ให้คณะทำงาน ป.ป.ช.หรือ สตง.เขาบอกเอง!

แต่น่าสนใจนะ ครม.ทักษิณ ๔ ปี ปรับกว่า ๑๓ ครั้ง

มีคนเดียวเป็น “รัฐมนตรีช่วย” ไม่ขยับเขยื้อนไปไหนเลย คือ “นายวราเทพ รัตนากร” ในตำแหน่ง รมช.คลัง

กระทั่งรัฐบาลทักษิณ ๒ ปี ๒๕๔๘

๑๑ มี.ค.๔๘ ตั้ง ครม.ปุ๊บ ชื่อแรกเห็นปั๊บ “นายวราเทพ รัตนากร” รัฐมนตรีช่วยว่าการคลัง!?

อะไรจะ “ดี-เด่น-ดัง” ผลงานเข้าตานายใหญ่-นายหญิง ผูกขาดเก้าอี้ รมช.คลังได้นิรันดร์กาลขนาดนั้น!

สมคิด-สุริยะซะอีก เมื่อเสร็จกิจ ตามติดมาเป็น รมว.คลัง-รมว.คมนาคมได้ ๕ เดือน ก็ย้าย

สมคิดไปพาณิชย์ แล้วให้ “นายทนง พิทยะ” จากประธานบอร์ดการบินไทย รับโบนัสเป็นรัฐมนตรีคลัง

สุริยะไปอุตสาหกรรม นายพงษ์ศักดิ์ รักตพงศ์ไพศาล มาเป็น รมว.คมนาคมแทน

“วราเทพ รมช.คลัง” คนเดียวจริงๆ สถิตเป็น “นางกวัก” ประจำไทยรักไทยของนายใหญ่-นายหญิง

เกิดกับรัฐบาลทักษิณ เมื่อ ๑๗ ก.พ.๔๔ อยู่ในตำแหน่งจนตายพร้อมรัฐบาลทักษิณ ๒ ที่ถูกบิ๊กบังปฏิวัติ ๑๙ ก.ย.๔๙

ก็จบด้วยคำถามประจำวัน……….

ใครเอ่ย….รับประทานอาหารค่ำด้วยกันเมื่อวันที่ ๑๘ ธ.ค.๔๗ กับแก๊งสินบนโรลส์-รอยซ์?

http://www.thaipost.net/